Philippe Lacoue-Labarthe (1940–2007) – profesor na Uniwersytecie im. Marca Blocha w Strasbourgu, filozof, filolog i tłumacz, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli dekonstrukcji. Jego zainteresowania skupiały się wokół kultury starożytnej Grecji, romantyzmu niemieckiego, twórczości Hölderlina, Nietzschego, Heideggera, Benjamina i Celana. Przez wiele lat współpracował z Jean-Lukiem Nancym i Jacques’em Derridą. Do jego najważniejszych prac należą: Absolut literacki (z Jeanem-Lukiem Nancym, 1978; wyd. pol. 2026), Le sujet de la philosophie – Typograhies I (1979), L’imitation des Modernes – Typograhies II (1986), Poezja jako doświadczenie (1986, wyd. pol. 2005), La fiction du politique. Heidegger, l’art et la politique (1987), Musica ficta (figures de Wagner) (1991), Phrase (2000), Poétique de l’histoire (2002).
