Człowiek czarnoromantyczny jest odwrotnością człowieka jako duchowej doskonałości: niecierpliwy, pyszny, gniewny, niesprawiedliwy, nieufny, niewierny, bezwstydny. 

Autor analizuje twórczość pisarzy, którzy mimo że doświadczyli

pobytu w więzieniach i obozach sowieckich, umieli

dostrzec w Rosji coś więcej niż tylko opresywne totalitarne

państwo.  



Publikacja zdobyła nagrodę Wydziału I Nauk Społecznych PAN
w dziedzinie literatury i filologii.

Nienapisane? Książki składają się – na ogół – z tego, co udało się ich autorom napisać (lub zapisać). Czym więc jest „nienapisane”, które pojawia się w miejscu tytułu?

Wybór pism dotyczących teatru autorstwa niemieckiego poety, krytyka i tłumacza epoki romantyzmu.

Nieznany dotąd pamiętnik opisujący pierwsze miesiące działalności Andrzeja Towiańskiego wśród paryskiej emigracji.

Książka opisuje wzajemne relacje twórczości Brunona Schulza, Bolesława Leśmiana i Tadeusza Kantora.

Siedem esejów o śmierci i sposobach jej oswajania w różnych epokach i kulturach.