Giovanni Bernardino Bonifacio, markiz Orii. Odyseja wygnańca: 1557–1597

Giovanni Bernardino Bonifacio (1517–1597), humanista ocalony przez gdańszczan z tonącego nieopodal Wisłoujścia statku, w dowód wdzięczności podarował miastu Gdańskowi swą kolekcję ksiąg. Tym samym zyskał sobie nie tylko dozgonną opiekę i wdzięczność włodarzy, lecz także sławę pierwszego spośród dobrodziejów założonej w 1596 roku Biblioteki Rady Miasta. Burmistrz gdański Bartłomiej Schachmann kilka lat po śmierci markiza wystawił mu epitafium, na którym zamieszczono następującą inskrypcję: „najsławniejszemu spośród podobnych mu włoskich wygnańców: poliglocie, polihistorowi i mężowi wielce doświadczonemu”.

W niniejszej książce Manfred Welti, szwajcarski historyk specjalizujący się w biografii Bonifacia, opisuje drugą połowę jego życia. Markiz jako protestant musiał opuścić rodzinną Orię i czas ten spędził na podróżach po Europie. Mapę jego wędrówki naznaczyły m.in. Wenecja, Bazylea, Norymberga i Gdańsk, choć zawitał także na Wyspy Brytyjskie, Litwę i Morawy. Fascynującą biografię neapolitańskiego arystokraty autor przeplata opowieściami o realiach życia w ogarniętej reformacją Europie drugiej połowy XVI stulecia.