Ciała do słuchania. Szkice z muzyki popularnej

Czy Lady Gaga, wcielając się w kolejne role we własnym medialnym spektaklu, rozbraja normy płciowe, czy może gra zgodnie z zasadami różowego kapitalizmu? Dlaczego szeptany wokal i melancholijna estetyka Billie Eilish mogą być równie wywrotowe, co krzyk punkowego protestu? W jaki sposób Janelle Monáe i Childish Gambino w swoich sonicznych manifestach inności balansują między afrofuturystycznymi utopiami a afropesymizmem? Jak post-klubowa estetyka Charli XCX zmienia wektory między autentycznością a ironią? I dlaczego Kylie Minogue, ikona tanecznego eskapizmu, wciąż dyktuje queerowy rytm kultury pop? Słuchanie współczesnej muzyki popularnej to wejście w niekończący się labirynt pytań. Wystarczy wiedzieć, jak słuchać, by dowolna lista przebojów zamieniła się w repertuar istotnych problemów społecznych, kulturowych i ekonomicznych.

Ciała do słuchania to mixtape szkiców o najnowszej muzyce popularnej. Konrad Sierzputowski pokazuje, jak struktury dźwiękowe przekształcają śpiewające i słuchające ciała w miejsca politycznego oporu i seksualnej transgresji. Muzyka popularna nieustannie negocjuje granice normatywnych i nienormatywnych form cielesności. To przestrzeń niekontrolowanych pragnień, w której toczy się walka o prawo do przekraczania reżimów politycznych. Ciało zasłuchane to ciało buzujące potencjałem rewolucyjnym.

Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Nauki w ramach Programu Doskonała nauka II.

Projekt otrzymał Nagrodę Krakowa Miasta Literatury UNESCO