Promocje

Książka poświęcona trzytomowemu dziełu Norwida, które ujawnia najistotniejsze kwestie związane z jego koncepcją estetyczną wyłożoną w pismach teoretycznych, prozie i poezji.

Andrzej Kijowski zostawił po swojej śmierci kilkadziesiąt małych, niepozornych notesów.Spisywał w nich zwierzenia o twórczych lękach, projekty i próbki literackie, fragmenty felietonów, komentarze polityczne i barwne obrazki z życia pisarzy w PRL-u. 

Czterdzieści osiem utworów poetyckich Ludwika Janiona.

Dwanaście studiów poświęconych emigracyjnym narracjom tożsamościowym w twórczości takich poetów, jak Stanisław Baliński, Marian Czuchnowski, Józef Łobodowski, Jerzy Pietrkiewicz czy Bronisław Przyłuski.

Agezylausz to jeden z najmniej znanych, ale równiej jeden z najbardziej niezwykłych dramatów Juliusza Słowackiego. Opublikowany dopiero po jego śmierci, do dziś fascynuje badaczy i ludzi teatru.

Opis długiego i burzliwego życia zapomnianego polskiego malarza na tle historii Europy.

Przesycone ironią, zabawne wiersze dzielą się z czytelnikiem lekko sformułowaną, a przy tym śmiałą refleksją nad istotą ludzkiej godności i wolności.

Któż jak nie Anna Martuszewska mógłby napisać książkę na temat literackiego romansu (od literatury starożytnej aż  po współczesne harlekiny?

Słowno-fotograficzna opowieść o Azji. Andrzej Strumiłło – malarz, grafik, rzeźbiarz, fotograf, pisarz i poeta – pokazuje czytelnikowi bogactwo kulturowe Dalekiego Wschodu, dając wyraz swojej długoletniej fascynacji.

„Siłą tej prozy jest realizm niepozbawiony nostalgii i głębokiej refleksji o przemijalności wszystkiego: ludzi, rzeczy, całych światów”. Paweł Huelle

Historia dwóch sióstr skrywających tajemnicę. Prapremiera dramatu miała miejsce w Teatrze Śląskim 8 maja 2015 (Scena Kameralna).

Cicha Ręka. Dziesięć elegii to obszerna, wieloczęściowa kompozycja poetycka, kontynuująca wielką, elegijną tradycję poezji europejskiej.

Cień poety jest monografią poświęconą Bohdanowi Wydżdze (1858–1933). 

Eseje czyta się niczym przysłowiowy kryminał, bo jak w klasycznej powieści detektywistycznej stopniowo odkrywają tajemnice i do końca trzymają w napięciu.

Znakomicie przyjęty przez krytykę tom, uznany za jeden z najmocniejszych głosów poetyckich ostatnich lat, potwierdza wyjątkową pozycję Jonasa na portugalskiej scenie literackiej.

Książka Kaliny Zabuskiej to próba przedstawienia Chodowieckiego nie tylko jako artysty, ale również jako człowieka, którego życie stanowiło ucieleśnienie ideałów mieszczańskiego oświecenia.

Osobiste, niekiedy intymne zapiski Jorgosa Seferisa, największego poety nowożytnej Grecji, laureata literackiej Nagrody Nobla. Przez wielu krytyków uważane za jeden z najważniejszych dwudziestowiecznych dzienników literackich. 

Książka przywołuje twórczość  awangardowych artystów początku XX wieku oraz ich romantycznych prekursorów, Eugène’a Delacroix, Fryderyka Chopina, Wassilego Kandinskiego, Paula Klee, Antona Schönberga, Pierre’a Bou­leza.

Książka opisuje najważniejsze przemiany polskiego literaturoznawstwa w ostatnich 50 latach – ukazuje m.in. narodziny polskiego strukturalizmu, wykształcenie się w jego ramach nurtu komunikacjonistycznego, przejście od strukturalnej poetyki w świetle językoznawstwa ku poetyce kognitywnej.

Nazwana "szatańskimi wersetami teatrologii", dla jednych bluźniercza, dla innych będąca objawieniem, książka Kolankiewicza jest niewątpliwie dziełem przełomowym w polskiej myśli teatrologicznej.

Nowa edycja polskiego wydania słynnej w XIX wieku książki, przedstawiającej w szyderczy sposób historię Rosji od czasów kultu Peruna do panowania Mikołaja I. Dzieje Świętej Rusi przypominają komiks, gdyż składają się z satyrycznych rycin, opatrzonych celnymi, demaskatorskimi komentarzami. Ale – zważywszy czas, w którym powstał – jest to komiks wyjątkowy, niezwykle bliski w obrazowaniu publikacjom współczesnym.

Jak poradzić sobie z niemożliwą do przepracowania stratą? Jak zamieszkać w teraźniejszości? Jak poczuć się u siebie wśród ruin i grobów? Te trzy pytania (o podmiot, doświadczenie czasu oraz przestrzeń) okazały się kluczowe w romantycznym myśleniu o elegii.

Dzieło Hansa Magnusa Enzensbergera traktuje o wzajemnych relacjach nauk ścisłych (przede wszystkim matematyki) do tego, co można nazwać „materią poetycką”.

W „Filozofii sztuki”  Hippolyte Taine bada w sposób całościowy historię sztuki europejskiej na przestrzeni wieków. 

Książka łączy język maladyczny z językiem sztuki; pokazuje, jak literatura, filozofia, kino, malarstwo artykułują graniczne doświadczenia, ocalają je w idiomatycznym, a jednak powszechnym kodzie; wskazują miejsca wspólne, przeciwdziałając alienacji i bagatelizowaniu języków choroby.

Autorzy publikacji w swoich artykułach za dominantę przyjęli przedstawienie żałoby nie jako formy destruktywnej, ale jako proces niejako przymuszający do uaktywnienia przytłumionych dotąd pokładów kreatywności.

Gombrowicz zakochany? Przecież wielokrotnie mówił, że nie. Gombrowicz uwodzący i uwiedziony – jak najbardziej. Oczarowany, zafascynowany, jasne, że tak, ale zakochany?

Trzecie, zaktualizowane wydanie pierwszej polskiej monografii poświęconej Glennowi Gouldowi.

Modernizm miał swoje duchy i potwory. Niekiedy dyskredytował gotycyzm pisany serio, spychał go na margines albo bawił się w pastisze. Gotycyzm jest narracją słabo dostrzegalną i niezbyt cenioną w polskiej kulturze.

Siergiej Stratanowski to jedna z najważniejszych postaci w dzie­jach rosyjskiego samizdatu i wspaniałej formacji tak zwanej kul­tury nieoficjalnej.

Pierwsza wojna światowa zapoczątkowała kryzys tradycyjnie pojmowanej męskości, pozbawiając mężczyzn aury bohaterów, a postępy w dziedzinie równości płci i zdobycze feminizmu podważały odwieczne męskie przywileje i prawo do ich egzekwowania przemocą.

Osiemnaścioro autorów analizuje na wielu płaszczyznach przyczyny, przejawy i skutki tego kryzysu.

I nie mów do mnie Dżordżyk to napisana świetną nowoczesną polszczyzną, niebanalnie skomponowana, a do tego skrząca się inteligencją opowieść o uczuciu, które rodzi się ze zderzenia rzeczywistości i literatury, kiedy życie płynnie przechodzi w tekst, w fikcję, a fikcja niepostrzeżenie obleka się w ciało. (Tadeusz Dąbrowski)

Ikonografia autora to nie tylko próba odróżnienia dwóch „autorów” – tego znajdującego się poza dziełem i tego obecnego w dziele. To przede wszystkim próba odpowiedzi na paradoksalne pytanie, czym w świetle dwudziestowiecznej „śmierci autora” jest jego portret.

Przed śmiercią westchnęła podobno „Jaka szkoda”. Nie zobaczyła narodzin kubizmu, nie doczekała się własnej wystawy. Od najmłodszych lat chciała „stać się kimś”, „nareszcie coś osiągnąć”. Jako pierwsza kobieta namalowała siebie nago. Kładzie rękę na brzuchu i ciekawie wygląda z obrazu. W swojej sztuce osiągnęła spełnienie.

Rzym, 1946 rok. Niemcy pokonane, okupowane przez aliantów. Polska w nowych granicach określonych przez Stalina. Europa podzielona w Jałcie na strefy wpływów. Rok zero Europy. Czterdziestoletni Jerzy Giedroyć przebywa w Rzymie.

Drugi tom zawiera prace opublikowane po śmierci artysty, wszystkie jednak zmienione dość gruntownie.

Drobiazgowe i najpełniejsze kalendarium życia Franza Kafki, obejmujące najbliższe środowisko pisarza – rodzinę, przyjaciół – genezę twórczości, karierę zawodową, podróże oraz najważniejsze dla Kafki wydarzenia kulturalne i polityczne. Stach streszcza także wszystkie listy i wpisy do pamiętnika, które przybliżają relacje Kafki, pokazują zadziwiające paralele, sprzeczności i powiązania.

O październikowej odwilży 1956 roku i zmianach, które po niej zaszły i umożliwiły powstanie w Polsce nowej kultury liberalnej. O młodzieży – zwanej dziś pokoleniem październikowym – która tę kulturę tworzyła. O pierwszym w Polsce parlamencie studenckim, powołanym przy Politechnice Gdańskiej. O wyjątkowym teatrze Bim-Bom i o przyjaźni z Cybulskim, Kobielą, Fedorowiczem czy Afanasjewem.

Publikacja Kartezjusz i Kanibale Iwony Krupeckiej to próba odpowiedzenia na pytania zastanawiające humanistów od dawna. Czy rodzaj ludzki jest jeden? Czy rozum jest powszechny? A może nasze poznanie zawsze ma charakter kulturowy? Albo, słowami Kartezjusza, czy wychowanie pośród Kanibali uczyniłoby z nas Kanibali? Czy to klimat, czy społeczeństwo nas raczej kształtuje? A wreszcie, co począć w obliczu narastającego sceptycyzmu? Obecnie odpowiedzi na te pytania wydają się być podstawą myślenia nie tyle akademickiego, co ogólnohumanistycznego. Zasadnym jest wydanie tej publikacji właśnie w Gdańsku, mieście wzniosłych idei, otwartości, będącym prekursorem licznych działań społecznych i kształtującym nowe pokolenia.

Ostatnia podróż, ostatnie spotkanie, ostatni list... Opowiadania i eseje Lipowskiego spaja aura smutku i żalu, przeczucia nieuchronnie zbliżającego się końca – czy to końca życia, czy tylko jego etapu.

Książka jest kolekcją spotkań z archiwami i materiałami archiwalnymi. Zawiera, zamówione specjalnie na potrzeby leksykonu, prace dwudziestu pięciu międzynarodowych autoró.

Korespondencja Nicoli Chiaromontego, pisarza, jednego z najwybitniejszych myślicieli XX wieku, z Melanie von Nage.

Dobra literatura tak jak alkohol potrafi uzależnić i przenieść w odmienne stany świadomości. A gdyby tak obie rzeczy połączyć?

Cel prezentowanej antologii jest podwójny. Ma ona, po  pierwsze, przedstawić w jednym miejscu najważniejsze dla  światowej refleksji teksty poświęcone oralności. Po wtóre –  odsłonić historię pewnej hipotezy badawczej sformułowanej  w XX wieku, która miała posłużyć odkryciu uniwersalnych  początków wszelkiej kultury. 

Jedna z najbardziej osobistych książek Jerzego Jarzębskiego, w której eseje na tematy literackie wywodzą się bezpośrednio z jego doświadczeń życiowych i biografii. 

Obcinanie głów, wypalanie rogów, brutalna inseminacja. Zwierzęta – według Kościoła – nie mają duszy. Mogą cierpieć, zanim je zjemy. Anna Augustyniak zmusza czytelników swojej poezji do zmierzenia się z tą okrutną prawdą.

Publikacja jest efektem kolejnego etapu katalogowania najstarszych pomników sztuki drukarskiej w Bibliotece Gdańskiej PAN, po wydanym w 1954 i uzupełnionym w 1967 roku "Katalogu Inkunabułów Biblioteki Miejskiej w Gdańsku".

Książka jest próbą przypomnienia koncepcji filozoficznych neokantysty Hansa Vaihingera.

Sześć autobiograficznych opowiadań cenionego krytyka i historyka filmu Rafała Marszałka.